Zoeken
  • bernardgoovaerts

Zoektocht naar een vliegtuig

Enige tijd geleden kreeg ik een foto te zien van een restaurant in Damascus, dat was gebouwd in een oude Boeing 707. Ik moest meteen terugdenken aan de reis, die ik als achtjarige met mijn ouders en zussen maakte naar Zuid-Afrika. Ik was gek van vliegtuigen en dat was de eerste keer dat ik ook daadwerkelijk vloog, in een Boeing 707 van de luchtvaartmaatschappij Luxair. Die hele reis was trouwens een enorme onderneming. Vanaf ons huis gingen we met alle koffers en vijf personen in een taxi naar het station. Van daaruit met de trein naar Amsterdam, alwaar een bus stond te wachten die ons naar het vliegveld van Luxemburg zou rijden. In Luxemburg aangekomen moesten we nog enige tijd wachten, ik kan me niet herinneren hoe lang precies. In de avond stegen we op en zetten koers naar Athene, waar het toestel moest bijtanken, omdat het de ruim 9000 kilometer lange afstand niet in een keer haalde. In Athene kwamen we midden in de nacht aan; het was er op dat moment 42 graden Celsius. Vervolgens vlogen we door naar Johannesburg, een vlucht die de rest van de nacht duurde. In Johannesburg aangekomen moesten we overstappen op een binnenlandse vlucht naar Durban waar familie woonde.

De tocht had alles bij elkaar 21 uur geduurd.


Het restaurant in Damascus bestaat niet meer als zodanig, maar ik was wel benieuwd van welke maatschappij het toestel ooit was. Na enig onderzoek in de digitale archieven op internet bleek dit toestel ooit te behoren tot de vloot van.....Luxair! Het toestel bleek, na van Luxair, van een aantal andere maatschappijen te zijn geweest en uiteindelijk, in de vloot van de Jemenitische maatschappij al-Yamda, een noodlanding te hebben gemaakt in Damascus na beschoten en geraakt te zijn door een Irakese straaljager. Een bijzondere geschiedenis, waardoor bij mij meteen de vraag rees: is dit het toestel waarmee ik in 1978 naar Zuid-Afrika vloog?


Nog meer uitzoekwerk. Ik zocht in het grote fotoarchief naar foto's van deze reis en vond afbeeldingen van de Boeing 707 waarmee ik destijds gevlogen was, maar, als een soort Tantaluskwelling, stond op geen enkele foto de registratie van het toestel. Ik dook verder in de archieven van Luxair, die op internet te vinden zijn. Ik kwam er toen achter dat Luxair in de periode dat ik naar Zuid-Afrika ging slechts vier Boeing 707 toestellen had.

Vijfentwintig procent kans....


Ik had net grondig alle informatie bekeken en afgewogen en geconstateerd, dat ik niet met zekerheid kon zeggen of het neergeschoten toestel, dat vervolgens een restaurant werd in Damascus, "mijn" toestel was, toen ik iets belangrijks ontdekte op een van de foto's van mijn vlucht in 1978. Er stond achter de tekst "Boeing 707" een B (zie pijl op de foto). En dat komt maar op een van de 707's van Luxair uit die tijd voor.


Foto: familiearchief

Dit leidde tot de conclusie, dat "mijn" 707 niet het toestel kon zijn dat nu in Damascus staat. Op zich jammer, want het was een mooi verhaal geweest. Maar wat was er dan verder met "mijn" toestel gebeurd? Daar viel ook vrij veel over boven water te halen.

De Boeing 707B waarmee ik in 1978 naar Zuid-Afrika vloog, werd op 15 december 1966 geleverd aan South African Airways en vloog onder die maatschappij onder de registratie ZS-EKV; in 1968 werd om onbekende redenen bij South African Airways besloten deze registratie om te zetten naar ZS-SAE.

Op 20 juli 1977 werd het toestel verkocht aan Luxair en kreeg het de registratie LX-LGU. Een jaar later vertrokken wij met dit toestel naar Zuid Afrika. Op foto's van de binnenkant van ons toestel was nog een restant te zien van de vorige eigenaar: op de wanden stonden allerlei voorstellingen, die aan een Safari in het wild deden denken. Destijds dacht ik, dat die illustraties waren aangebracht, omdat deze lijn vooral naar Zuid Afrika vloog, maar nu begrijp ik, dat de vorige maatschappij zeer waarschijnlijk verantwoordelijk is voor de wanddecoratie.

Op 27 april 1983 komt het toestel in het bezit van Air Mauritius, onder de registratie 3B-NAF.

In 1987 volgen in korte tijd drie overnames: op 19 mei werd Omega Air eigenaar; de registratie was toen N237G, op 30 juli was Club Air eigenaar; de registratie was TF-IUC en op 1 november wordt weer van eigenaar gewisseld: ditmaal komt het toestel in handen van African Express met registratie 5Y-AXS. Een half jaar later, in juli 1988, neemt Atlanta Islandic het toestel over en geeft het de registratie TF-IUG. En weer een half jaar later, op 30 december 1988, wordt het toestel onderdeel van de vloot van Lennox Airlines; de registratie luidde hier 5Y-LKL.


Tot slot krijgt het toestel de registratie N6598W van opnieuw Omega Air,

op 13 september 1990. Het moet hierbij enkele aanpassingen hebben ondergaan, omdat het een tankvliegtuig zou zijn geworden voor defensie in de VS.

Uiteindelijk is het toestel gesloopt en staat tot op de dag van vandaag op het beroemde vliegtuigkerkhof Davis-Monthan Air Force Base, Tuscon Arizona, USA.



De overblijfselen van het toestel waarmee ik 41 jaar geleden naar Zuid-Afrika vloog. Davis-Monthan Air Force Base, Tuscon Arizona, USA. Foto: Publiek domein


23 keer bekeken